Dagelijks Woord

Jezus kan alleen ”zondaars“ redden – niemand anders.

Zelfingenomen en zelfvoldane mensen, die denken dat ze beter zijn dan anderen, zijn onredbaar.

Pas wanneer we op het punt komen waarop we ons bewust worden van onze totale onwaardigheid

en onze wanhoop en ons gebed om genadige vergeving uitroepen, kunnen we gered worden.

Wanneer een mens ontmaskerd staat in Gods doordringende licht, weet Hij in het diepst van zijn wezen dat niemand zo heeft gezondigd als hij – dat hij, net als Paulus, de grootste onder de zondaars is, net als de tollenaar, een mens die schreeuwend om genade vraagt.

Ik ben een uniek persoon en mijn zonde is uniek: niemand anders heeft zo gezondigd als ik.

Alle zelfgerechtigheid en zelfgenoegzaamheid brokkelen af en er is geen enkele ruimte meer voor vergelijking met anderen: ik sta alleen voor een heilige God en weet dat de hel voor mij openstaat, tenzij Hij zich over mij ontfermt en mijn zonde en schuld uitwist.

Dan grijpt Gods reddende genade in, tilt mij ”op uit uit een kuil vol kolkend water, uit modderig slijk;

Hij zet mijn voeten op een rots en maakt mijn schreden vast. Hij legt mij een nieuw lied in de mond,

een lofzang voor onze God” (1/.): ik ben wedergeboren!

Een geheel nieuw, goddelijk en heilig leven begint uit mijn binnenste te stromen en brengt stap voor stap een radicale verandering teweeg in de manier waarop ik naar mezelf en anderen kijk, een totale herwaardering van al mijn fundamentele waarden en leidt mij naar een volkomen nieuwe levensstijl.

Er is simpelweg een nieuw, geestelijk mens ontstaan: de grootste van alle zondaars is ”een heilige“ geworden!

(1/. Ps. 40:2-4)