Dagelijks Woord

De wedergeboorte is de invasie van de mens door Gods Geest.

Die begint in haar hart.

Maar de Geest kan geen toegang krijgen tot een “hart van steen” – dat is niet ontvankelijk voor Hem.

Er moet een hartverandering plaatsvinden.

Het hart van steen moet worden vervangen door een zacht en open hart: “een hart van vlees.”

Hoe gebeurt dat?

Door het hart van steen te verpletteren en tot stof te vermorzelen!

Wie kan dat doen?

’De hartbreker’ – ”de steen die de bouwers verworpen hadden.“

Dat gebeurt in twee fasen.

Eerst moet het hart worden verpletterd, daarna vermorzeld – tot gruis verpulverd.

Wanneer wordt ons hart verpletterd?

Wanneer we vallen!

Jezus ligt daar als een steen op ons pad met zijn onverzettelijke en onmogelijke eisen van gehoorzaamheid, navolging, zelfverloochening en heiliging.

We spannen ons tot het uiterste in – maar dan vallen we plat op onze neus en wordt al ons geloof in onze overgave aan Christus en ons vertrouwen in ons eigen vermogen om het leven van een discipel te leiden, verpletterd.

Hij richt ons weer op en we vervolgen onze tocht met iets meer nederigheid en minder vergelijking met anderen.

Maar we zijn nog steeds behoorlijk egocentrisch en houden vast aan veel van onze eigen dromen en ambities over wat we willen worden en doen ’voor de Heer.’

En dan gebeurt er nog iets ergers!

De steen valt op ons – en wij worden vermorzeld!

Het voelt alsof Christus onze vijand is geworden.

Hij laat ons harde en zware slagen ondergaan, verdriet dat ons verteert, en we zakken machteloos neer, volledig vernietigd.

Al onze dromen en ambities gaan in rook op.

Ons egocentrisme en onze zelfingenomenheid worden vermorzeld.

Eindelijk krijgt Gods Geest volledige greep op ons hart.

We worden Christusgericht, in beslag genomen door Hem, niet door wat wíj ‘voor Hem’ willen doen.

Zijn dromen worden onze dromen.

Zijn doelen onze doelen.

Christus is de rots van ons leven geworden.

En we beginnen écht te leven!